OZW bez zmian w tętnicach wieńcowych – nieobecność zwężeń nie oznacza braku choroby

Wrzesień 14, 2014  |  Udostępnij  | 

Zwężenia tętnic wieńcowych powodowane przez miażdżycę są obrazem, jaki widuje się u zdecydowanej większości pacjentów przyjmowanych do szpitala z objawami ostrego zespołu wieńcowego (OZW). Istnieje jednak niemała grupa chorych, u których wynik koronarografii wyklucza występowanie istotnych przewężeń w naczyniach wieńcowy, mimo klinicznego obrazu OZW. Mogłoby się wydawać, że z punktu widzenia pacjenta taka sytuacja jest korzystna – „zdrowe” naczynia oznaczają brak potrzeby rewaskularyzacji i najpewniej lepsze rokowanie w porównaniu z osobami, u których wykryto zmiany upośledzające ukrwienie miokardium. Ale czy na pewno tak jest? We Włoszech przeprowadzono wieloośrodkowe badanie, aby to sprawdzić.shutterstock_75000049
Do badania włączano pacjentów, którzy w 2009 roku zgłosili się z objawami ostrego zespołu wieńcowego do jednego z czterech biorących udział w eksperymencie klinik. Łącznie grupa badana składała się z ponad 2400 pacjentów, których podzielono na 3 grupy: chorych bez zmian w naczyniach wieńcowych (n=160), chorych ze zmianami nieistotnymi hemodynamicznie, poniżej <50% (n=158) oraz osoby z krytycznymi zwężeniami wymagającymi przezskórnej angioplastyki wieńcowej (PCI) (n=888). Średni okres obserwacji wyniósł 26±16 miesiąca. Badacze oceniali występowanie następujących punktów końcowych: śmierć z przyczyn kardiologicznych i niekardiologicznych, zawał serca, OZW oraz udar mózgu. Analizowano ponadto zgodność stosowanego leczenia z aktualnie obowiązującymi wytycznymi. Poszczególne grupy pacjentów różniły się w sposób istotny statystycznie pod względem demograficznym – średni wiek osób bez zwężeń i ze zmianami brzeżnymi w naczyniach wieńcowych były wyższy od tego obserwowanego u chorych poddanych PCI (66±15 lat vs. 63±12 lat; p=0.008). Ponadto wśród osób z OZW bez krytycznych zwężeń w tętnicach wieńcowych większy odsetek stanowiły kobiety (64,4% v 21,5%; p<0.001). Po zakończeniu okresu obserwacji i podsumowaniu rezultatów okazało się, że składowe złożonego punktu końcowego łącznie występowały znacznie częściej wśród osób z istotnymi zmianami w naczyniach wieńcowych (16,6% v 9,1%; p=0.001). Było to spowodowane znacznie częstszym występowaniem zawału serca w tej grupie chorych (5,3% v 0%; p<0.001). Jednocześnie pozostałe analizowane zdarzenia występowały z podobną częstością w obu grupach (brak różnic istotnych statystycznie). Inną ważną obserwacją poczynioną przez włoskich badaczy było stwierdzenie, że pacjenci bez krytycznych zwężeń w naczyniach wieńcowych znacznie częściej byli leczeni niezgodnie ze standardami ESC. Dla porównania: jedynie w 50% przypadków otrzymywali oni podwójną terapię przeciwpłytkową, podczas gdy u osób po PCI odsetek ten przekraczał 90